Það er einfalt i fyrstu.
Heimilið er eini staðurinn sem maður þekkir.
Og allir þar eru fjölskyldan.
Fyrsta heimilið mitt var fullt af köttum.
Og ég er hundur.
Kettir höfðu beittar klær og vorum með fyndin magahljóð
þegar þeir voru ánægðir.
Kettlingarnir áttu mömmukisu.
Og ég átti mömmuhund.
Ég gat ekki ímyndað mér betra líf.
Er ég stækkaði, bjuggum við til heimili saman.
Við vorum hamingjusöm
um stund.
Sjá þá alla.
Það er svo mikið af þeim.
Taktu þá bara!
- Hei! - Fann einn. Ég er með einn hér.
Guð, þeir eru snöggir.
Ég náði i einn.
- Þarna. Þarna. - Komdu hingað.
Hei, hei. Það eru hundar hérna líka.
Bróðir!
Slatti af þeim hérna fyrir aftan.
- Fann einn enn. - Systir!
Náði honum.
Það er fullvaxinn pit bull-hundur.
Hana nú.
Rólega.
Náði henni.
Mamma!
- Ég er á leið út. - Svona nú.
Náðu i stærri kassa.
Á leið út.
Mamma?
Ég så hana aldrei aftur.
Ég veit ekki hvað hefði orðið um mig
án Mömmukisu.
Og dag frá degi,
smám saman,
varð Mömmukisa móðir mín.
- Hæ. - Hæ.
Það er hérna.
Allt i lagi. Við fórum snemma úr vinnunni svo við gætum
brotist inn?
Þetta er ekki innbrot, Olivia.
Þetta er glæpsamlegt leyfisleysi. Það er munur.
Allt i lagi, tvö i ár i fangelsi i stað sex. Skil.
- Ég er i lagi. - Komdu.
Getur ekki sagt að gaur sem bjargar kettlingum sé ekki heitur.
Ég segi það ekki. Bara að þú ert ekki heitur.
Takk. Hérna.
- Komdu. Þeir eru hérna undir. - Í alvöru?
Lucas, ég fer ekki ofan i þessa holu.
Nú, þú ert sjálfboðaliðinn sem bjargar dýrum.
- Allt i lagi. - Þú þarft ekki að skríða inn.
Kíktu bara.
- Þeir eru svo margir. - Já.
Dýraeftirlitið kom,
en náði þeim ekki öllum.
Og núna á að rífa niður alla bygginguna,
burtséð frá öllum köttum.
Menn tóku hundafjölskylduna mína en þessi Lucas var öðruvísi.
- Hann kom daglega... - Hæ.
...og kettirnir treystu honum.
Komdu.
Og áður en ég vissi af voru loppurnar á hreyfingu.
Bíðið!
Lucas! Sjáðu, hvolpur!
Guð minn.
Hvað ertu að gera hér, litla stelpa?
Hæ.
Og hann smakkaðist líka vel.
Hún er mjög sæt.
- Hæ. - Hei.
Það verður ekki erfitt að finna heimili fyrir þig.
Bíddu.
Þú sást hvernig hún hljóp til mín.
Kannski er það merki um að hún eigi að eiga heima hjá mér.
Lucas, þú getur ekki séð um hund.
Hvað gerirðu þegar þú ferð i skólann eða vinnuna?
Reyndar bý ég hjá mömmu minni.
Það er ekki eins og það hljómar. Hún er uppgjafahermaður.
Þú gætir hafa séð hana á miðstöðinni.
- Terri Ray? - Já.
Hún er ekki orðin fær um að vinna,
svo hún er heima, þótt ég sé það ekki.
Kannski væri hvolpur góður fyrir hana líka.
Ekkert hafði verið betra eins og að láta hann halda á sér.
Henni virðist líka mjög vel við þig.
Hvað sérðu i honum sem ég sé ekki, hvolpur?
Hei, þið! Í burtu með ykkur!
- Förum, förum. - Höldum áfram.
Einkaeign!
- Sjáumst síðar. - Allt i lagi.
- Sjáumst. Bless. - Hringdu i mig.
- Hæ, mamma. - Hæ.
Ég held að ég kalla hana Bellu.
Elskan, þú veist að við getum ekki verið með hvolp.
Leigusamningurinn leyfir ekki gæludýr.
Sagt er að hundur sé góður við þunglyndi.
- Hver segir það? - Örugglega einhver.
Verður þetta einn af þessum hlutum
þar sem ég segi þetta hræðilega hugmynd, en þú gerir það samt?
Já. Og hvaðan heldurðu að ég hafi lært það?
Við Lucas lékum bestu leikina.
Bella, náðu i boltann.
Við lékum Ná i boltann.
Stoppaðu.
Við lékum Stopp.
Stoppaðu, Bella. Ég verð að læra.
Hérna.
Hafðu teppið mitt.
Það lyktaði ótrúlega vel. Eins og Lucas.
Við lékum Ekki naga skó.
Bella. Ekki naga skó.
Og svo var minn uppáhaldsleikur.
Hvað? Hvað viltu?
Ég er að reyna að...
Viltu smá ostbita?
Pínulítill ostbiti fyllti mig
- af svo sterkri tilfinningu. - Hana nú.
Eins og ég væri örugg, hamingjusöm og hlý, allt i einu.
Það var ást.
Verð að fara, verð að fara!
Ég er svo seinn.
Verð að fara að vinna. Bless, Bella.
Eini leikurinn sem mér líkaði ekki var Fara i vinnuna.
Vertu góð.
Lucasarteppið hélt mér félagsskap,
en kom ekki i stað alvöru Lucasar.
- Ég átti enn kattarfjölskylduna mína. - Rólegt þarna niðri.
Og Lucas varð
- hluti af fjölskyldunni. - Ekki fyrir þig, Bella.
Þetta er fyrir kettina. Svona.
Sérðu þá?
Mömmukisa!
Ég elska Mömmukisu og elska að vera Bella.
Komdu. Við erum á leið heim.
Haldið áfram, kettir.
- Sjáumst á morgun. - Allt i lagi.
Háttatími, Bella. Komdu.
Og i lok hvers dags lékum við...
Sestu. Ertu tilbúin
- i pínulitla ostbitann okkar? - ...Pínulitla ostbitann okkar.
Allt i lagi. Á teppið. Svona nú.
Góða nótt, Bella.
Lucas var manneskjan mín og ég var hundurinn hans.
Ég var heima.
Alltaf þegar Lucas var að leika
- Fara i vinnuna... - Góð stelpa.
...fór ég með mömmu út að ganga.
- Hvað er að, elskan? - Það er íkorninn aftur!
Ég verð að ná þessum íkorna.
Hann er að sleppa!
- Bellla. Nei, Bella. - Hann er þarna!
Svona nú. Ekki elta íkorna.
Komdu, Bella. Komdu, stelpa.
Ég elskaði mömmu, en hún skildi ekki
- hvernig á að veiða íkorna. - Gott.
Góður hundur.
Fyrirgefðu. Ég ætlaði ekki að gera þér hverft við.
Ég heiti Gunter Beckenbauer.
Þetta eru húsin mín þarna.
Hvað viltu, hr. Beckenbauer?
Vinsamlegast kallaðu mig ♪Gunter...
Ég þekki þessa lykt.
- Og vissi að þetta boðaði ekki gott. - Sjáðu til.
Ég veit að sonur þinn hefur verið að hringja
i sýsluyfirvöld vegna þessara vitlausu katta,
sem ég losaði mig við.
Ég hef þegar misst úr allt sumarið,
svo gætirðu beðið hann um að hætta?
Sonur minn mun ekki hætta, hr. Beckenbauer,
því það eru ennþá kettir þarna.
Dýraeftirlitið segir að svo sé ekki.
Dýraeftirlitið lýgur og þú líka.
Hvers konar hundur er þetta? Pit bull?
Vitum það ekki. Fundum hann á meðal kattanna sem þú segir ekki vera hér.
Það sem ég er að reyna að segja, frú,
er að þú og drengurinn viljið ekki fara i stríð við mig.
Stríð? Hvað veist þú um stríð?
Allt i lagi.
En núna er skýrt að ég reyndi
að útkljá þetta friðsamlega og þið gefið ekki eftir.
Nei, nú er staðfest að þú komst hér og og sagðir okkur vera á leið i stríð.
Svona nú, Bella, róleg.
Róleg. Gerðu þitt.
Hvað er það? Kalt, blautt.
Ís!
- Ís fellur af himnum! - Bella.
Þetta er snjór.
Þetta er bara snjór. Gerðu núna þitt.
Hvað? Hvað?
Áfram, áfram.
Svona nú, áfram. Áfram.
Áfram.
Áfram. Já.
- Ég elska að Gera mitt i snjónum. - Áfram.
- Lucas er heima! - Halló.
Hæ. Hei.
Er Lucas kom heim
- fann ég gleði um allan líkamann. - Halló. Halló.
- Hvað er þetta? - Ég veit ekki.
Það var límt á hurðina.
Ó, nei.
Það er leigusalinn.
Hann kemur á morgun til að athuga með kranann.
En ég er i meðferð og þú i vinnunni.
Hvað gerum við varðandi Bellu?
Hún getur ekki verið i húsinu þegar hann er hér.
Haltu þig bara við áætlunina.
Sjái þau hana, verður þú rekinn.
Engar áhyggjur.
Allt i lagi. Fljótur.
Þennan dag fékk ég að Fara i vinnuna.
Bella. Allt i lagi, vertu hér. Kyrr.
Mér líkaði ekki Kyrr.
Ekkert gelt. Skilurðu?
Ég kem aftur og athuga með þig.
Þú mátt ekki láta finna þig, Bella.
Bíddu. Hvert ertu að fara?
Ekkert gelt.
Ég skil þennan leik alls ekki.
Lucas?
Meðferðaraðilar segja að hann sýni engin viðbrögð
og mæla með að hann fari tvisvar á dag.
Nú, við getum reynt, en ef hann...
Gann læknir,
værir þú til i að hafa mig afsakaðan?
- Hæ, Valerie, kem rétt strax aftur. - Allt i lagi.
Já, ég var að gelta, en það virkaði.
- Hérna ertu. - Nei.
Er þetta leikurinn?
Bella?
- Guð, hún er orðin svo stór. - Olivia!
- Hæ. - Veistu um
nokkurn hér sem gæti passað hana i klukkustund eða svo, fram að pásu?
Bara klukkutíma.
Allt i lagi, en þú veist að þú talar bara við mig
þegar þú ert með dýravandamál.
Er ég að trufla eitthvað?
Þetta getur ekki mögulega verið hundur á miðstöðinni, gegn öllum reglum.
Ég veit, Teo. Við getum ekki skilið Bellu eftir heima i dag.
Ef leigusalinn finnur hund hjá okkur gætum við misst húsnæðið.
Núna skil ég.
Leikurinn heitir Hópur i litlu herbergi.
Bella, ha?
Veistu hvað?
Ég sé um þetta.
Öllsömul? Öllsömul?
Datt i hug að koma með sérstakan gest á fund dagsins.
Má ég kynna hina indælu Bellu.
- Hæ, Bella. - Frábært. Þetta er frábært.
- Sjá þetta. - Hvað hefurðu verið lengi edrú?
Svona lengi, ha?
Þetta var góð hugmynd, maður.
- Já. - Takk.
- Það gerist bara öðru hvoru... - Já.
Eftir það líkaði mér vel að Fara i vinnuna.
- Henni virðist líka að vera hér. - Ég held það líka.
Ég hef enga hvatningu.
Það væri gott fyrir mig en...
Ég fann alltaf hvernig depurð mömmu hvarf
er ég hughreysti hana, eins og Mömmukisa huggaði mig.
Mack, hvernig hefur verið hjá þér?
Það er... Það er eins og...
Eins og stöðugur verkur.
- En hún var ekki sú eina... - Á hverjum morgni.
...sem þarfnaðist mín.
Mack var så daprasti.
Þetta er i alvöru. Alvöru samtal.
Veistu? Hæ, stelpa.
Ég kem með hana aftur á morgun.
Sjá hver er hér!
Núna átti ég fullt af nýjum vinum.
- Komdu, Bella. - Sjá þetta.
Drew keyrði mig um i litla bílnum sínum.
Opnaðu, Bella.
Steve átti gómsætar skeiðar.
Sumir vina minna voru með merki eins og ég.
Góð stelpa.
Bella!
Niður, Bella.
Við ætlum að fara i þvottinn. Niður.
Mér líkaði að Fara i þvottinn.
Og allir léku leik sem heitir Gann læknir.
Læknir!
- Gann læknir. - Hei, komum.
- Hæ, Gann læknir. - Góðan daginn.
Gann læknir. Inn með þig. Inn með þig!
Varstu að fara inn eða...
- Takk fyrir. - Komið að þér.
- Ansans. - Allt i lagi, nei...
- Taktu þér þinn tíma. - Takk.
Allt i lagi. Góðan daginn.
- Daginn, læknir. - Daginn, öll.
- Daginn, Gann læknir. - Daginn, læknir.
- Daginn. - Hvað er títt, læknir?
Allt i lagi.
Er allt i lagi?
Bless, læknir.
- Góð stelpa. - En góð stelpa.
Gerum þetta aftur!
- Svo snjöll. - Góð stelpa.
Ég skemmti mér vel i gærkvöldi.
Sömuleiðis.
Alltaf þegar við Lucas fórum að leita að íkornanum
- kom Olivia líka. - Næst, allt i lagi?
Verður þá eitthvað næst? Skilið.
Allt i lagi, komum.
- Viltu taka Bellu? - Já.
- Ég hringi i björgunina. - Já.
Hei!
Bíðið! Stoppið!
Hvern fjandann ertu að gera?
Það eru enn kettir þarna. Þið megið þetta ekki.
- Við erum með leyfi. - Það skiptir engu.
- Ertu að grínast? - Hei!
- Ég hef fengið nóg af þér, bilaði... - Þeir eru að koma.
Má ég tala við þig eitt augnablik?
Af hverju ertu að atast i lífi mínu?
Hvernig fékkstu leyfi?
Svæðið er vottað. Engir kettir.
- Hei. - Ég sendi i beinni, kattamorðingi.
Það eru engir kettir!
Mömmukisa!
Hvert ertu að fara?
Engir kettir?
Björgunarsamtökin sem ég vinn fyrir voru að hringja i bygginganefndina
til að afturkalla leyfið þitt.
Eins og þau séu svo fljót.
Þegar stjórnarmaður hringir, já.
Hún er i sýslustjórn.
Hei, Gunter.
Já.
Það er varðandi leyfið.
Hver gæti þetta verið?
Ég veit það ekki. Ég skal svara.
Afsakið.
Það barst kvörtun um að þú værir mögulega með hættulegt dýr.
Kvörtun? Frá hverjum?
Eins og þú veist, eru pit bull-hundar ólöglegir i Denver.
Á meðan hann er á þinni eign getum við ekki snert hann.
- Ég man eftir honum. - Ég tilkynni þér
að ef hundurinn verður tekinn á götunni,
verður hann tekinn.
Eigið gott kvöld.
Allt i lagi, Bella, þetta er mjög mikilvægt.
Við reynum þetta aftur.
Allt i lagi. Tilbúin?
Og...
Farðu heim.
Þetta er málið, Bella.
Farðu heim.
Jamm.
Besti leikur allra tíma!
Að Fara heim þýðir að ég á að setja höfuðið hér.
Já! Þú gerðir það!
Þú gerðir Fara heim. Vel gert.
- Þetta var flott. - Vel gert, Bella.
Góð stelpa.
Ef við förum með Bellu af eigninni
og dýraeftirlitið reynir að taka hana segjum við: "Farðu heim."
Ég elskaði að gleðja Lucas.
Þessi íkorni!
Ég varð að ná þessum íkorna.
Íkorni, íkorni, íkorni!
Bella?
Bella!
Bella, ég leitaði um allt að þér.
Slæmur hundur.
Bella, þú mátt aldrei gera þetta aftur.
Mér er sama um gluggann, en þú mátt ekki hlaupa i burtu.
Rólegur, félagi.
Ég geri þetta dýr upptækt.
- Nei, það gerirðu ekki. - Jú, og þetta er aðstoðin mín.
Þetta er pit bull-hundur. Og þetta er lögleg taka.
Veiti hann viðnám, handtaktu hann þá.
Farðu heim, Bella.
Bella, farðu heim.
- Farðu heim, Bella. - En þú þarfnast mín.
Bella.
Bella, gerðu það, farðu heim.
Bella, gerðu það. Farðu heim, Bella.
Þetta er rétt.
- Rólega. - Bella, farðu heim.
Róleg. Hana nú.
Ekki gera þetta.
- Herra. - Komdu.
Herra, slepptu núna.
Þú verður að leyfa honum taka hundinn.
Ekki með þessu.
Komum.
Chuck, leyfðu honum gera það.
Það er i lagi, Bella.
Það er i lagi. Það er i lagi. Ég er með þig.
Eltu mig.
Það er i lagi. Ég er með þig, elskan.
Það er i lagi.
Bella, ég klúðraði málum.
Mér þykir það mjög leitt.
- Allt i lagi. - Allt i einu
- fann ég lykt af mörgum öðrum hundum. - Þetta er i lagi.
Ég sæki þig, Bella. Skilurðu?
Mér þykir leitt að ég Fór ekki heim, Lucas.
- Ég leyfi þeim ekki meiða þig. - Nóg komið.
Farðu frá, vinsamlegast.
Farðu frá.
Gerðu það.
Lucas?
Það var svo hávært og hundarnir voru svo daprir.
Allt i lagi.
Inn með þig.
Ég hélt að ef ég yrði Góður hundur fengi ég að fara aftur til Lucasar.
Ég gerði Sitja.
Ég gerði meira Sitja.
Ég gerði Ekki gelta.
Ég gerði fullt af gelti.
Ég þurfti Lucas-teppið mitt.
Ég hefði átt að gera Fara heim.
Svona nú.
Halló.
Róleg.
Þú virðist ekki mjög hættulegt dýr, sæta stelpa.
Komdu. Komdu.
- Hei! - Lucas!
- Hæ. Hæ. - Ég er tilbúinn að Fara heim.
Hæ. Ég er hér.
- Ég er hér. - Þar fór fyrsta spurningin.
Hún er greinilega hundurinn þinn.
Góð stelpa. Ég veit. Góð stelpa.
Allt i lagi. Hana nú.
Þú borgaðir sektina.
Ég þarf bara að láta þig fá móttökuupplýsingarnar.
Í Denver er nóg til að flokka hund sem pit bull
að þrír dýreftirlitsfulltrúar staðfesti það.
Og Bella hefur verið staðfest sem pit bull.
Hvað þýðir "staðfest"?
Það þýðir að ef hún verður tekin aftur verður hún svæfð.
- Hvað? - Það eru lögin.
Pit bull er býsna óljós lýsing. Eins og að segja "veiðihundur".
Borgarráð samþykkti að banna mætti hund frá borginni
byggt á útliti hans.
Það er hundarasismi.
Ég veit. Það er bilað.
Ég meina, Bella er blíðasti hundur i heimi.
Þú ættir að sjá hana á sjúkrahúsinu með uppgjafarhermönnunum.
Þau elska hana.
Hvað ef við flytjum?
Eins og til Golden eða annars staðar fyrir utan borgina?
Það gengur.
Getur einhver séð um hann i millitíðinni?
Frænka mín og frændi, þau búa i Farmington.
- Þau geta kannski hjálpað okkur. - Nýju Mexíkó?
Það eru næstum 650 kílómetrar.
Ég er tilbúin til að Fara heim núna.
Allt i lagi, hana nú. Náði i risaeðluna þína.
Hvað höfum við meira hér?
Fallega gert af ykkur að gera þetta.
Við erum bara glöð að hjálpa.
Olivia er svo indæl.
Jæja, þá er það komið.
Ég verð i bílnum.
Af hverju eru allir svona daprir?
Við erum öll heima núna.
Bella, mér þykir það leitt.
Sjáumst bráðlega.
Allt i lagi, ég læðist út um bakdyrnar.
Það er ekkert þil fyrir þeim.
Hei.
Hérna, ég er með þig.
Halló.
Hættu.
Aðstoðin nær varla hingað nógu fljótt til að hjálpa þér.
Við skiljum litla leikinn sem þið eruð að leika hér.
Það er Gunter, er það ekki?
Vinnurðu fyrir hann?
Kannski eruð þið bara félagar.
Núna leyfirðu syni mínum
ganga að bílnum og kveðja hundinn sinn
án nokkurra afskipta frá þér.
Skilið?
Skilið.
Farðu Bella. Hérna.
Hei.
Þú ert svo góð stelpa, Bella.
Ég veit að þú skilur ekki, en ég er ekki að yfirgefa þig.
Ég er bara að senda þig i öryggi.
Hvert erum við að fara?
Af hverju må ég ekki vera frammí hjá þér?
Hérna.
Þú verður að hafa teppið þitt.
Af hverju kom hann með Lucasarteppið mitt?
Það ætti að vera á rúminu.
Ég lofa að þú færð að fara heim mjög fljótt.
Lucas sagði: "Fara heim," en lokaði dyrunum.
Ég þarf Lucas!
Gerðu það! Nei!
Lyktin hans minnkaði.
Ég var á leið lengra og lengra i burtu.
Ég lyktaði af Lucasarteppinu mínu svo mér liði betur,
en það var ekki Lucas.
VELKOMIN TIL FARMINGTON, NM
Sestu.
Bella, komdu hingað.
Já.
Þú ert svo sæt. Já, það ertu.
Þetta fólk var indælt.
Það så um mig, en var ekki fjölskyldan mín.
Þetta var ekki heima.
Halló?
Hæ, hvernig er allt?
Hún er i lagi. Já. Í alvöru?
Allt i lagi. Sjáumst á morgun.
Gettu hvað?
Þau fundu góðan stað i Golden
og koma og sækja þig á morgun.
Þú ert örugglega til i að fara heim. Þú ert góður hundur, Bella.
José sagði: "Farðu heim."
- Góður hundur. - En hvernig?
Góða nótt.
Tilfinningin kom aftur.
Ég átti að vera með Lucasi.
Ég varð að finna leið til að komast til hans.
Ég vissi ekki hvað þessi háværi hluti var,
en José líkaði að fara með það i göngutúr um garðinn.
En ég man eftir þessu frá Gerðu þitt i snjóinn dæminu.
Bíddu.
Já!
Ég er að gera það!
Ég er að Fara heim!
Ég vissi að Fara heim var mjög langt i burtu.
En ég vissi að ég var að fara i rétta átt.
Tilfinningin núna var eins og tog, eins og ég væri i bandi
og væri sagt hvernig ætti að Fara heim.
Og ef ég héldi áfram, vissi ég að ég sæi Lucas á ný.
En þessa fyrstu nótt var ég svo þreytt.
Og það var svo margvísleg skrítin lykt.
Hvað er þetta?
Lítur út eins og köttur en lyktar eins og hundur.
Vonandi kemur það ekki aftur.
Það var morgunverðartími,
en ég fann hvergi matarskál.
Þetta er ekki skál,
en ég þigg það.
Þessi morgunmatur er mjög snöggur!
Ég þarf morgunmat!
Það var erfiðara að veiða þennan morgunmat en íkorna.
Ég var svangari en nokkru sinni fyrr.
Fólk.
Það er fólk þarna niðri.
Hópur.
Kannski ætti ég ekki að ónáða þau.
En ég er svo svöng.
Ein tönn er stór.
Vera kurteis, ég þefa varlega merki hinna hundanna.
Hvað?
Brjálaða hár er við stjórn.
Takk.
Þetta var frábær hópur.
Þau vissu hvert ætti að fara til að fá besta kjúklinginn.
Hæ. Þarna eruð þið.
Já, tilboð dagsins. Kjúklingur.
Þér líkar þetta. Þér líkar...
Ég elska þennan kjúklingagaur.
Mjög gott. Þetta er málið.
Þið getið farið núna. Farið.
Kem.
Ein tönn var hugrakkur veiðihundur
sem óttaðist ekkert.
Það var spennandi að læra að veiða af honum.
- Þessi hópur var svo skemmtilegur. - Halló.
Hæ, elskurnar.
Og hver ert þú? Ertu ný?
Gerið svo vel, elskurnar. Já.
Farið heim núna. Farið heim.
Hvernig vissi hún að ég var að Fara heim?
Farið heim!
- Þetta var dásamlegur dagur. - Góður strákur, Þjálfi.
En hvert er Ein tönn að fara?
Allt i lagi, inn með þig. Komdu.
Og Ræfilsrass líka?
Þá eru það bara þú og ég, Brjálaða hár.
Bíddu.
Allir i þessum hópi hafa sitt eigið fólk.
Brjálaða hár vildi að ég færi með honum og yrði hluti af fjölskyldunni.
Það virðist gott þarna inni með fullt af góðri lykt.
Ég gæti verið hamingjusöm hér.
En þau þurftu mig ekki.
Mamma þurfti mig.
Lucas þurfti mig.
Og ég þurfti þau.
Lucy! Þarna ertu.
Ég varð því að halda áfram að Fara heim.
BIRNIR GÆTU VERIÐ Á SVÆÐINU
Núna vissi ég að til þess að veiða þyrfti ég að fara þar sem væri fólk
og gera það sem Ein tönn kenndi mér.
TÝNDUR HUNDUR Verðlaun - "Bella"
AÐVÖRUN Þú ert i bjarnalandi
VERA SLÉTTUHUNDA á þessu svæði staðfest SÝNIÐ ÁRVERKNI
Ég fann lykt af blóði.
Það var stærsta dýr sem ég hefði séð.
Og eitthvað mjög slæmt hafði komið fyrir hana.
Komdu! Hér i gegn.
Ég sé hana. Áfram.
Hlýtur að vera þúsund dala virði.
Að minnsta kosti. Falleg.
- Hvað heldurðu? Um 56 kíló? - Já.
- Hei, tökum sjálfu. - Já.
Allt i lagi, tilbúinn?
- Já. - Hérna.
Hún er falleg.
- Já, þessi fer á vegginn. - Já.
Hvað er þetta?
Lítur út eins og köttur.
Ég vonaði að kötturinn færi með mér og vondu mennirnir næðu honum ekki.
Þessi köttur lyktaði ekki eins og neinn köttur sem ég hafði kynnst.
Var hann að elta mig?
Jamm, hann var að elta mig.
Og þá gerði ég mér grein fyrir að þetta var ekki fullvaxinn köttur.
Þetta var bara kettlingur.
Mjög stór kettlingur.
Komdu, Stóri kettlingur. Þessa leið.
Stóra dýrið hlýtur að hafa verið móðir kettlingsins.
Stóri kettlingur fékk mig til að hugsa um Mömmuhund
og það hve döpur ég var er hún var tekin.
Hún þurfti einhvern til að annast um sig.
Mamma Stóra kettlings gat ekki fætt hana lengur,
svo að ég gerði það.
Ég var Mömmukisa Stóra kettlings núna.
Stóri kettlingur þurfti að borða og ég líka.
Ég gerði því það sem sérhver mamma myndi gera.
Ég fór að veiða.
Fyrirgefðu, elskan!
Hei! Hei! Slepptu honum!
Margar nætur fór Stóri kettlingur á flakk á eigin spýtur.
Ég svaf og dreymdi um heimilið.
Ertu tilbúin fyrir ostbitann?
Gerðu svo vel. Góð stelpa.
Þú ert svo góður hundur, Bella.
Er tíminn leið stækkaði Stóri kettlingur,
hún virtist enn ekki skilja hvernig hún ætti að Fara heim.
Svo er hún reyndi að fara með mig frá því,
var ég alltaf að fara með hana til baka.
Er Stóri kettlingur fór út á næturnar, gaf einhver henni mat.
Kettir elska fisk,
en ég vildi óska að einhver gæfi henni kjúkling.
Við héldum hita hvort á öðru.
Við vorum fjölskylda núna.
Ég hafði fundið lykt af einhverju allan morguninn.
Eitthvað lyktaði eins og hundur.
Fyrst heyrði ég i þeim.
Svo så ég þá.
Augu þeirra voru köld.
Þeir voru að veiða okkur.
Og ég varð að vernda Stóra kettling.
Hei! Burt! Komið ykkur héðan!
Hypjið ykkur! Burt!
Hei, sjáið þetta.
- Er þetta gaupa? - Nei, þetta er púma.
Þetta er ung púma.
- Stóri kettlingur óttaðist menn. - Þetta er mjög snöggt.
En ég ákvað að sjá til hvort þeir gæfu okkur mat.
Sýndist hún hrædd.
Ég hef aldrei séð púmu i óbyggðunum fyrr.
Þessi var risastór. Um þrír metrar.
- Hátt i fjóra. - Já.
Hei. Sjáum hvort þú sért merkt.
Hver er sæta stelpan?
- Hún er sæt. - Það er hún.
Viltu skinku?
Hérna er skinkan. Hana nú. Sestu. Góð stelpa.
Hún heitir Bella.
Gefðu mér loppu. Góð stelpa. Hana nú.
Og hér er símanúmver. "Lucas Ray."
Lucas?
Ég hringi i gaurinn.
Ég held að það sé eitthvað á hreyfingu úti.
Það fer á raddskilaboð.
Þú hefur náð i Lucas Ray...
- Þetta er hann! - ...aðstoðartilfellastjóri
hjá McLaren VA-sjúkrahúsinu. Vinsamlegast skiljið eftir skilaboð.
Ef þú ert að hringja, vegna týnda hunds míns, Bellu...
Hún er að fríka út.
...vinsamlegast skildu eftir númer eða hringdu i Oliviu i 612-589-1743...
Hvað?
- Púma! Inn i bílinn! - Ó, guð.
Ég er hér, Lucas.
Ég er hér. Ég er hér.
Það er Gera sitt i snjóinn!
Hún lét eins og þetta væri auðvelt.
Hundur!
Það er langt um liðið síðan ég lék við hund.
Dutch, að hverju ertu að gelta?
Hei.
- Hafðu hljótt. Svona nú! - Þegiðu!
Dutch!
Heimski rakki!
Dutch!
Komdu þér þaðan!
Dutch!
Ég fann lyktina af ótta hins hundsins.
Hann hlýtur að vera hérna niðri. Þetta eru hundarnir hans.
- Hérna! Hérna! - Svona nú.
Andar hann?
Hringdu i neyðarlínuna.
Allt i lagi, höfuð upp.
- Hefur hann það af? - Já.
Þið björguðuð lífi hans.
Hvað með hundana? Þeir eru hans.
Það er undir ykkur komið.
Við getum hringt i dýraeftirlitið, en getum ekki beðið eftir þeim.
Mér þykir það leitt. Gangi ykkur vel.
Ætli þeir fari ekki með okkur.
Komið, hundar.
Stóri kettlingur!
Koma nú. Koma nú.
Ekki taka mig frá henni. Hún þarfnast mín.
Komið hundar. Koma svo.
Nei.
Komdu. Komdu.
Gerið það.
Dutch, komdu hingað.
Svona nú, stelpa. Þú getur treyst okkur.
Af hverju hef ég á tilfinningunni að þú njótir þessa i laumi?
Mér líkar við hunda.
Við þurfum þó að fóðra þessa betur.
- Það sést i rifbeinin hennar. - Út.
Hei, nei, nei, nei. Ekki klóra.
Hvað heitir þú?
Molly? Ellie?
Hleypið mér út.
- Blanche. - Blanche?
Þú hlýtur að vera að grínast.
Hundur mömmu minnar hét Blanche.
Nú, það útskýrir mikið.
Sérðu? Honum líkar að vera hér.
Gavin, við verðum að skila náunganum hundinum.
Mér líkar The Golden Girls.
Ég fann óljósa lykt af Stóra kettlingi i vindinum.
Hún beið eftir mér.
Og handan hennar Lucas og Fara heim.
Beatrice? Millie?
Sadie?
Chloe?
Bella.
Bella! Sérðu? Ég sagði þér. Það er Bella. Góður hundur.
- Hvernig vissi hann hvað ég heiti? - Þú heitir Bella.
Er við komum aftur i borgina útvega ég þér
merki með nafninu þínu á.
Já. Já, ég geri það.
Gavin.
Dutch líkaði það hér og mér líka.
Við fengum mat eftir þörfum.
Viljið þið snakk?
Við vorum inni og okkur var hlýtt.
Við Dutch höfðum mjúkan stað til að sofa á.
Og hvort annað.
Okkur fór að líða eins og heima.
- Hei. - Hei.
Hvað er þetta?
Til að fagna lokum bókarinnar þinnar.
Hæ. Komdu hingað.
Settir þú símanúmerin okkar á hundamerkin?
Hvaða númer átti ég að setja þar?
Lyktin var kunnugleg.
Viltu hjálpa mér? Líkar þér að ganga frá þvottinum, Bella?
- Halló. - Ganga frá þvotti? Ég þekkti leikinn.
Ætli það ekki.
Já.
Hvað er málið?
Geturðu haft mig afsakaðan?
Gaurinn úr snjóflóðinu... Systir hans.
Hann er kominn af sjúkrahúsinu.
Mér þykir það leitt...
Já, hann er það örugglega.
Dutch hafði greinilega verið hér áður.
Hann hafði merkt næstum allt i garðinum.
Rólegur, Dutch. Rólegur.
Halló? Hr. Kurch?
- Komdu, Bella. - Hr. Kurch? Halló?
Hérna fyrir aftan.
Guð! Dutch.
Niður með þig!
Nú, Dutch er bara glaður að sjá þig.
Ég er brákaður á 11 stöðum og hundurinn stekkur yfir mig.
Farðu af mér, heimski hundur!
Dutch var glaður að sjá þennan mann,
en hvers konar maður væri ekki glaður að sjá Dutch?
Ég heiti Taylor. Þetta er Gavin.
Við erum þeir sem grófu þig út.
Ég man ekki eftir því.
Ég veit bara að systir mín segir að þið komið með hundinn,
sem er fáránlegt.
Fáránlegt?
Ég skil þig ekki.
Lít ég út fyrir að geta séð um hund?
En þetta eru þínir hundar.
Hundar? Ég hef aldrei séð hinn fyrr.
Er Bella ekki þinn hundur?
En hún var að reyna að grafa þig út.
Ég tek hvorugan.
En þú verður allavega að taka Dutch.
Hvað sem þið gerið við hinn,
gerið það sama við Dutch.
Komið, hundar.
Komum, Dutch. Komdu.
Komdu.
- Komdu. - Þessi maður á að vera einn.
Komdu hingað.
Komdu hingað, Bella.
- Góð stelpa. - Hei.
Núna erum við með tvo, stóra slefandi hunda.
Eins og mig hefur alltaf langað i.
Þetta eru góðir hundar.
- Já. - Komdu hingað.
- Komdu hingað, Bella. - Þarna ertu.
Bíddu. Bíddu. Bíddu.
Snjórinn var farinn, en ég vissi hvar ég var.
Ég var nærri síðasta staðnum sem ég så Stóra kettling.
Og allt i einu fann ég það.
Tog þessarar ósýnilegu ólar, sterkara en nokkru sinni fyrr.
Veistu hvað við ættum að gera? Fara i gæludýrabúðina.
Okkur vantar hundamat.
Dutch vildi að ég yrði eftir.
- Að ég yrði hluti nýju fjölskyldunnar - Hei, hei! Hei, hundar! Nei, nei.
Nei, þetta er of langt.
- Komið! - Komið hingað.
- Það hefði verið svo auðvelt. - Hundar! Hei, Dutch.
- Dutch. - Komdu.
- Hæ, hundar. - Komdu. Bella.
Dutch.
- Bella, komdu. - Hana nú.
Dutch var loksins farinn heim
- heimilis sem hann átti skilið. - Góður strákur, Dutch.
- Komdu, Bella. - Komdu hingað.
- Bella, komdu. - Vertu kyrr.
Bella!
- Bíddu, Bella. - Komdu hingað.
Bella.
Bella, komdu!
Bella!
Dutch hafði fundið sinn Lucas.
- Komdu. Komdu, Bella. - Bella.
Núna þyrfti ég að finna minn.
Bella!
Ég var svöng á ný.
Og ég saknaði Stóra kettlings.
Og Dutch.
Ég varð að finna staði með fólki, svo ég gæti étið,
þótt það væru úr leið minni á leiðinni heim.
MÓTEL LAUST
Ég leitaði um allan bæinn,
en allir góðu veiðistaðirnir voru lokaðir.
Bíddu, er þetta...
Kjúklingur!
Og þarna var hann.
Eins og þau ættu von á mér.
Hei! Hei!
Stoppið hundinn!
Hei! Stoppið hundinn!
Náið honum! Ég er með hann! Hei!
Matur á gólfinu er alltaf handa hundinum.
Kjúklingur, kjúklingur, kjúklingur!
Hann var gómsætur.
Stóri kettlingur hefði elskað hann.
Þú gætir kannski notað eitthvað af þessu.
Smá vatn?
Það var lagið, stelpa.
Gott, elskan.
Það er i lagi. Hei.
Já, þú ert falleg. Já.
Hei, hvað er þetta hér?
Sjáum til. Já, hundamerki.
Það er Bella.
Já, ég fékk hundamerki líka.
Hann vissi hvað ég heiti.
- Hef ég séð hann áður? - Jafnvel án merkjanna,
þá eru þau með lífkenniupplýsingar mínar á skrá.
Komdu.
Það var lagið, stelpa.
- Nei. - Svona, stelpa.
Heimilislaus hermaður þarf fé fyrir hundamat - blessi þig
Hann hét Axel
og var alltaf með mig i ól.
- Hæ, sæta stelpa. - Hæ.
Þú ert svo indæl.
- Gerðu svo vel. - Bless.
Takk.
Gott fyrir viðskiptin, Bella.
Eitthvað var kunnuglegt við hann.
Axel var dapur eins og Mack var dapur.
Eins og mamma var döpur.
Ég vildi skemmta mér eins og i hópnum,
en Axel skildi ekki að hundar þurfa að leika sér.
Róleg, stelpa.
Við héldum hita hvort á öðru.
Góður hundur.
Hann tryggði að ég svalt aldrei.
Góður hundur, Bella.
Smám saman hlýnaði i lofti.
En Axel varð daprari og daprari.
Ég átti ekki von á því að Axel losaði mig nokkurn tímann úr ólinni.
Mér líkaði ekki að vera hlekkjuð.
Tilfinningin var ekki rétt.
Ég vissi ekki hvernig ég gæti hjálpað Axel og annast sjálfan mig líka.
Ég þurfti að Fara heim.
Ég elska þig.
Það eru bara ég og þú.
Þú ert eini vinurinn sem ég á.
Ég elska þig, Bella.
Ég elska þig.
Það eru þú og ég, Bella.
Þú og ég.
Bella, ég elska þig.
Ég elska þig, Bella.
Ég elska þig.
Ég lá hjá Axel um leið og hitinn rann hægt úr honum,
þar til það var ekki meiri Axel
og hann var ekki lengur dapur.
Ég sat, var góður hundur,
hugsaði um að einhver kæmi og sækti mig.
Enginn kom.
Að vera góður hundur virkaði ekki.
Það var eins og heimurinn hefði gleymt mér.
En ég gat ekki gefist upp.
Ég var svo þyrst.
Ég þurfti vatn.
Allt i lagi, Bella, þetta er mjög mikilvægt.
Ertu tilbúin? Allt i lagi.
Farðu heim.
Þetta er málið.
Farðu heim, Bella.
Farðu heim.
Svona nú, það er svalur stígur þarna niðurfrá.
Hei, bíddu! Bíddu eftir mér!
- Flýttu þér. Þú ert alltaf hægur. - Nei.
Sjáðu. Hundur.
Fólk.
- Hvað er að honum? - Ég veit það ekki.
Varlega, ef hann skyldi vera með hundaæði.
Hann er ekki með hundaæði, fávitinn þinn.
Hann er fastur. Góður hundur.
Góður hundur.
Hann er hlekkjaður við eitthvað.
- Hvað... Hvað er þetta? - Það er lík þarna.
Ekki séns.
- Hundurinn er hlekkjaður við það. - Er hann dáinn?
Ég held það.
Hvað ætlarðu að gera?
Góður hundur.
Vatn hefur aldrei bragðast eins vel.
Nú vissi ég að ferð mín væri mun lengri en ég hafði ímyndað mér.
Tveir vetur.
Hversu margir vetur yrðu það alls?
Og hve marga myndi ég þola?
Lyktin af þeim var um allt.
Þeir voru að veiða mig aftur.
Ég vissi að þeir kæmu.
En ég myndi ekki láta þá halda að ég væri hrædd.
Er þetta...
Þetta er Stóri kettlingur.
Og hún er risastór kettlingur núna.
Það var gott að vera saman á ný.
Og ég fann að Stóri kettlingur var sama sinnis.
Ég vissi að Lucas yrði spenntur að hitta Stóra kettling.
Og við myndum sofa öll saman i rúminu.
Lucas myndi þurfa stærra rúm.
Þetta er ný lykt.
Ég veit ekki hvað þetta eru og vil ekki vita það.
Stóri kettlingur!
Þarna er hann.
Fara heim og Lucas.
Stóri kettlingur vildi að ég elti sig
og ég vildi að hún elti mig.
Þá vissi ég að Stóri kettlingur myndi ekki koma heim með mér
til að sofa á rúminu.
Ég verð alltaf Mömmukisan þín.
Ég elskaði Stóra kettling.
En ég vissi að við sæumst aldrei aftur.
DENVER BORGARMÖRK
Hundur!
Hvolpur, komdu hingað! Komdu hingað, hvolpur!
- Er i lagi með þig? - Já.
Hættið. Gerið það.
Hvað er að gerast?
- Svona nú. - Gerið það, hættið.
- Hérna, strákur. - Komdu hingað.
Komdu, stelpa. Komdu hingað.
Komdu hingað, elskan.
Það var svo sárt en ég varð að halda áfram.
Göturnar og húsin fóru að verða kunnugleg.
Ég gerði loksins það sem Lucas sagði mér.
Ég Fór heim.
Lucas! Mamma!
- Hver er þar? - Lucas!
Þú mátt ekki koma hingað inn. Komdu.
Komdu. Komum út.
Allt var öðruvísi.
Komdu. Komdu út. Ég gef þér nammi ef þú kemur út.
Lucas? Mamma?
Guð.
Hvar voru þau?
Það er flækingshundur sem óð inn i húsið.
Ég fann á lyktinni að þau höfðu ekki verið þarna mjög lengi.
Ég reyndi svo ákaft og kom svo langt að.
Ég gat ekki tekið eitt enn skref.
Mömmukisa?
Hvernig varðstu svona lítil?
- Hringdirðu vegna flækingshunds? - Já.
- Þú. - Þú.
Mömmukisa horfði á mig fara, eins og Stóri kettlingur gerði.
Þannig kveðja víst kettir.
Það var bara einn enn staður til að leita að Lucasi.
- Það er gott. - Seinna.
- Sjáumst. - Bless.
Aðalinngangur
- Hundar? - Já, góður strákur.
Áður var ég sú eina.
- Olivia? - Hvað?
Ég held að flækingshundur hafi komið i gegn.
Vekjaraklukkan hringir, ég fer á fætur.
Ég þarf að fara eitthvað.
Mér líkar vinnan.
Ekki séns.
Getur ekki verið.
Bella?
Þetta er hún! Komdu hingað, stelpa.
Hvað kom fyrir þig, stelpa?
Hvað? Hvað er málið?
- Nei. - Lucas?
Það getur ekki verið.
Bella!
Lucas, Lucas, Lucas!
Bella, Bella! Þú ert lifandi.
Ég trúi því ekki.
Bella, hvar varstu allan þennan tíma?
- Er þetta Bella? - Já, vissulega.
Bella!
Guð minn. Það eru næstum tvö og hálft ár.
- Hæ. - Lucas! Olivia! Mamma!
Ég Fór heim!
- Hún kom heim. - Ég veit, ég veit.
Hringdu i dýralækni og láttu vita af okkur.
- Já. Já. - Ég næ i bílinn.
Lucas, lögreglumaður úti segir að við þurfum að fara með hundinn út.
Mér þykir það leitt.
Komdu.
Ertu að grínast?
Allt i lagi, öllsömul.
Ekkert mál. Ekkert til að hafa áhyggjur af.
Ég kom bara til að ná i pit bull-hundinn.
Og ef einhver ykkar skipta sér af
munu lögreglumennirnir handtaka ykkur.
Við viljum engin vandræði,
en við verðum að taka dýrið.
Mér datt i hug að athuga af hverju hálf deildin
fór i venjulegt dýraútkall.
Vill einhver segja mér hvað er i gangi?
Varðstjóri, ég kom til að taka hund og þetta fólk
hefur gert eitthvað mál úr því.
Það er hindrun, varðveisla á hættulegu dýri
og þau óhlýðnast löglegri skipun.
Hvert ykkar er ábyrgt fyrir þessum glæpafaraldri?
Mér datt i hug að þetta væri eitthvað svoleiðis.
Er þetta pit bull?
Mér sýnist þetta ekki vera pit bull.
Hún er hundurinn minn og hún er meidd.
Ég fer með hana til dýralæknis.
Mér þykir það leitt, en Chuck hefur rétt fyrir sér.
Við verðum að fara með hundinn þinn i skýlið.
Allt i lagi.
En fyrst farið þið i gegnum
fyrsta herfylki, þriðja flokk landgönguliða.
Fyrstu fótgönguliðadeild hersins.
82. Flugdeild Bandaríkjahers.
6. Flotadeild bandaríska sjóhersins.
101. Flugdeild, Öskrandi ernir.
4. Fótgönguliðadeild Bandaríkjahers.
Viljið þið að þetta fari úr böndum?
Vilt þú það?
Frú, mín vinna er að framfylgja lögum
og lögin segja að ég þurfi að taka þennan hund.
Ef það þýðir rafbyssur og piparúði,
þá verður það þannig.
Samkvæmt Denver-reglugerð átta komma...
Bíddu.
Hann sagði "Denver".
Það er rétt.
En þetta er ekki Denver.
- Þetta er alríkiseign. - Hvað?
Spítalinn er á alríkiseign.
Hann er ekki tæknilega hluti af Denver-borg.
Það er málið, varðstjóri.
Það þarf ekki að verða slagur því þetta er ekki ykkar umdæmi.
Hvar þjónuðuð þið tvö?
- Basra. - Kabúl.
Hue, Tet-uppreisnin.
Allt i lagi. Sýningin búin. Pökkum saman.
Já.
Ef ég sé hundinn fara af svæðinu stoppa ég bílinn.
Nei, það gerir þú ekki.
Chuck, ég fæ fleiri kvartanir vegna þín
en allra hinna fulltrúanna samanlagt.
Skilaðu farartækinu. Þú verður ekki lengur á ferðinni.
Og enginn stoppar neinn vegna hunds.
Skilið?
Gott.
Guð, Bella, við söknuðum þín svo ákaft.
Ég skil ekki það sem gerðist,
en ég er býsna viss um að það var gott.
- Sæl, gott fólk! - VELKOMIN TIL GOLDEN ÞAR SEM VESTRIÐ LIFIR
Sjáðu hvað ég fann i kistunni.
Ég gleymdi því alveg.
- Komdu hingað. - Manstu eftir þessu, Bella?
Lucasarteppið mitt!
- Mig langaði að prófa nokkuð. - Já.
Þetta var i uppáhaldi hjá henni er hún var lítil.
En eftir allt sem hún hefur þolað, man hún það varla.
Bella, ef þú vilt...
- Pínulítill ostbiti. - ...pínulítinn ostbita?
Hún man.
Hún er ótrúlegur hundur.
Hún er það.
Ég var i alvöru heima
með Lucasi og Oliviu.
Ég var þar sem ég þurfti að vera.
Og Stóri kettlingur var þar sem hún þurfti að vera.
Ég skildi loksins
að ósýnilega bandið sem tengdi mig við Lucas
var ofið úr ást.
Hann var manneskjan mín.
Og ég var hundurinn hans.
.:: TWA - Your Source Of Quality!::. www.nordicB.org
Þýðandi: Kjartan Jónsson